piwonie bylinowe (zielne)

Rodzaj piwonia nie ma przedstawicieli we florze Polski. Liczne gatunki i odmiany są uprawiane jako rośliny ozdobne.
Byliny o zgrubiałych korzeniach. Większość uprawianych u nas piwonii zielnych jest w pełni zimoodporna. Są bardzo długowieczne i nie znoszą częstego przesadzania. Rozwijają się powoli i osiągają pełnię kwitnienia dopiero w kilka lat od posadzenia. Kwitną od maja do początku lipca. Szczegółowe wymagania uprawowe są podane na stronach gatunków.

piwonie krzewiaste

Krzewy lub półkrzewy. Część nadziemna w mniejszym lub większym stopniu przemarza ale roślina co roku dobrze regeneruje się z pozostałej części.

sadzenie

Piwonie zakupione z uprawy pojemnikowej można sadzić do gruntu w dowolnym czasie, nie naruszając przy tym bryły ziemi w której rosną. Sadzonki luzem, z podziału karpy należy sadzić w terminach jak opisane dalej.
Piwonie bardzo źle znoszą przesadzanie. Nie należy liczyć w pierwszych dwóch latach po sadzeniu na cokolwiek warte kwitnienie.
Piwonie zielne (bylinowe) sadzi się, zależnie od rosłości odmiany, w rozstawie co 60-100 cm. Piwonie krzewiaste zwykle są sadzone pojedynczo. Ponieważ będą rosły przez kilkadziesiąt lat należy przewidzieć dla nich odpowiednio dużo miejsca, krzewy mają z wiekiem średnicę ponad 2 m.

space

Dla pomyślnego przyjęcia się sadzonek piwonii zielnych kluczowa jest głębokość sadzenia. Warstwa ziemi głównymi pąkami w karpie nie może być większa jak 5 cm, a na glebach ciężkich jak 3-4 cm. Korzenie sadzonki należy dokładnie rozłożyć w dołku i przy zasypywaniu dokładnie otoczyć ziemią, ale nie dociskać aby nie uszkodzić korzeni.

space

rozmnażanie wegetatywne przez podział karp

Od czasu sadzenia do dobrego kwitnienia potrzeba 2-3 sezonów wegetacji.
Najprościej piwonie rozmnaża się wegetatywnie przez podział starych karp; współczynnik rozmnożenia jest niewielki, udaje się uzyskać do kilku nowych egzemplarzy. Optymalny termin podziału karp to druga połowa sierpnia i pierwsza września. Jeśli trzeba wykonywać podział wiosną to należy to robić jak najwcześniej, zaraz po rozmarznięciu ziemi; nie jest to jednak optymalny termin bo często wydłuża o rok doprowadzenie roślin do pełnego kwitnienia.

space

Podobnym sposobem można pozyskiwać z karpy pojedyncze egzemplarze bez wykopywania karpy. Ostrożnie odsłania się karpę z jednej strony i oddziela jedną sadzonkę.

rozmnażanie przez sadzonki korzeniowe; odkłady; sadzonki pędowe

Piwonie można rozmnażać przez sadzonki korzeniowe. Do tego celu nadają się zdrowe, niezbyt stare korzenie (np. pozyskane przy dzieleniu karpy), o długości 10-15 cm (dłuższe można podzielić na takie odcinki). Wskazane jest użycie ukorzeniacza i zaprawienie środkiem grzybobójczym.

space

Piwonie krzewiaste można dodatkowo rozmnażać przez odkłady. Przy odkładach ziemnych, rośliny potomne można odciąć po 2-3 latach od przysypania pędu na odcinku 10-15 cm. Odkłady powietrzne wymagają usunięcia pierścienia kory pod pąkiem bocznym, potraktowanie tego miejsca ukorzeniaczem, obłożenie pędu torfem i szczelnego obwiązania folią. Pęd odcina się po wytworzeniu korzeni, w tym samym roku lub w następnym.

space

szczepienie, okulizacja

Szczepi się 2-3 oczkowe odcinki pędów odmian przeznaczonych do rozmnożenia na korzeniach innych, pospolitszych odmian lub gatunków. Na podkładki mniej nadają się korzenie piwonii krzewiastych z uwagi na dużą tendencję do tworzenia własnych pędów odrostowych. Korzenie na podkładki muszą być młode z nie uszkodzonym wierzchołkiem wzrostu. Górną część można w razie potrzeby skrócić. Zraz musi mieć liście przycięte, z pozostawieniem tylko nasady ogonków liściowych.

space

Możliwa jest okulizacja (lipiec-sierpień) na korzeniach piwonii zielnych lub pędach piwonii krzewiastych. Można ją wykonywać tradycyjnie, wsuwając oczko w T-kształtne nacięcie kory lub na przystawkę boczną zastępując oczko podkładki oczkiem zraza.

rozmnażanie z nasion

Z nasion można rozmnażać tylko gatunki botaniczne piwonii. Odmiany ozdobne muszą być rozmnażane wegetatywnie, jak opisano wyżej.
Nasiona są duże, dojrzałe mają kolor ciemnobrązowy do czarnego, niedojrzałe lub płonne są czerwone. Należy wysiewać bezpośrednio po zbiorze, jesienią, z przykryciem 5 mm podłoża. Kiełkują nierównomiernie, nawet do 3 lat. Dla lepszego i wyrównanego kiełkowania powinny przejść stratyfikację. Można zostawić pojemnik z wysianymi nasionami na dworze do wiosny lub lepiej przez pierwsze 3 miesiące trzymać w temperaturze pokojowej, z wilgotnym podłożem a następnie wystawić na dwór.

space

mieszańce międzysekcyjne

Mieszańce wywiedzione od dwóch dość odlegle spokrewnionych gatunków: zielnej białokwiatowej i żółtej, krzewiastej . Sposób wzrostu mają typowy dla zielnych piwonii. Liczne odmian z tej grupy mają nietypowe (jak na piwonie) kwiaty w odcieniach żółtego i pomarańczowego przechodzącego w czerwony (morelowe, koralowe).

Paeonia lactiflora · piwonia chińska

Paeonia albiflora · Paeonia chinensis
takson uprawiany
kolor kwiatów
Najpopularniejsza uprawiana piwonia z grupy bylinowych (zielnych); pochodzi z Dalekiego Wschodu. Od stuleci uprawiana w Chinach i Japonii w wielu odmianach ozdobnych. Obecnie ich liczba przekracza 3 tysiące. Rośliny o kilku do kilkunastu pędach, 60-100 cm wysokości.

space

Okazałe rośliny najlepiej sprawdzają się jako solitery lub w niewielkich grupach, na rabatach lub w wyciętych polach trawnika. Można używać na kwiat cięty.

Grupy użytkowe: o znaczeniu produkcyjnym · byliny ogrodowe · na rabatę bylinową · okazała roślina do ekspozycji pojedynczo lub w grupach (soliter) · wysokość 60-100 cm

Piwonia z grupy bylinowych (zielnych). Pochodzi z zachodnioeuropejskiej części rejonu śródziemnomorskiego. Od stuleci uprawiana w Europie jako roślina lecznicza (uwaga! roślina trująca); następnie formy pełnokwiatowe sadzono w ogrodach jako byliny ozdobne.

space

Grupy użytkowe: byliny ogrodowe · na rabatę bylinową · okazała roślina do ekspozycji pojedynczo lub w grupach (soliter) · wysokość 35-75 cm · kwitnienie: 5-6

Najczęściej uprawiana krzewiasta piwonia. Rozłożysty krzew lub półkrzew (w naszych warunkach klimatycznych) pochodzący z Chin, do 150 cm wysokości. W uprawie znajdują się liczne odmiany ozdobne.

space

Okazałe rośliny najlepiej sprawdzają się jako solitery lub w niewielkich grupach, na rabatach lub w wyciętych polach trawnika. Można używać na kwiat cięty.

Grupy użytkowe: byliny ogrodowe · na rabatę bylinową · okazała roślina do ekspozycji pojedynczo lub w grupach (soliter) · wysokość do 150 cm · strefa mrozoodporności 7 · kwitnienie: 5

Paeonia delavayi · piwonia Delavaya

piwonia drobnokwiatowa
Paeonia lutea
takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002
Piwonia z grupy krzewiastych. Wymagania i uprawa tak jak opisane na stronie — piwonia krzewiasta (Paeonia suffruticosa). Rozmnażanie jest opisane na stronie rodzaju — piwonia (Paeonia).

Paeonia mlokosewitschii · piwonia Młokosiewicza

takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002
Piwonia z grupy zielnych. Wymagania i uprawa patrz na stronie — piwonia chińska (Paeonia lactiflora). Rozmnażanie jest opisane na stronie rodzaju — piwonia (Paeonia).

Grupy użytkowe: byliny ogrodowe · wysokość do 70 cm · kwitnienie: 5-6

Paeonia mascula

takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002
Piwonia z grupy zielnych. Wymagania i uprawa patrz na stronie — piwonia chińska (Paeonia lactiflora). Rozmnażanie jest opisane na stronie rodzaju — piwonia (Paeonia).

Paeonia tenuifolia · piwonia delikatna

piwonia wąskolistna
takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002
Piwonia z grupy zielnych. Wymagania i uprawa patrz na stronie — piwonia chińska (Paeonia lactiflora). Rozmnażanie jest opisane na stronie rodzaju — piwonia (Paeonia).

Grupy użytkowe: byliny ogrodowe · wysokość do 50 cm · kwitnienie: 5

Paeonia peregrina · piwonia obca

piwonia wędrowna
takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002
Piwonia z grupy zielnych. Wymagania i uprawa patrz na stronie — piwonia chińska (Paeonia lactiflora). Rozmnażanie jest opisane na stronie rodzaju — piwonia (Paeonia).

Paeonia wittmanniana · piwonia Wittmanna

takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002
Piwonia z grupy zielnych. Wymagania i uprawa patrz na stronie — piwonia chińska (Paeonia lactiflora). Rozmnażanie jest opisane na stronie rodzaju — piwonia (Paeonia).

Grupa użytkowa: byliny ogrodowe

Paeonia obovata

takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002
literatura · references
· Hellwig Z., 1978 — Byliny w parku i ogrodzie. wyd. IV p.169 [155]
· Sendler J.A. (red.), 1960 — Kwiaciarstwo. p.241 [60]
· Marcinkowski, J., 2002 — Byliny ogrodowe. p.323 [39]
· Czarnecki W., 1977 — Piwonie. [160]
· Grabowska B., Kubala T., 2011 — Piwonie. [172]
· Mika B., 2009 — Piwonie. [161]
· Mirek Z. et al., 2002 — Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin kwiatowych i paprotników Polski. [24]
obecnie nie jesteś zalogowany(a) — oglądasz okrojoną, przeglądową wersję atlasu — zaloguj się (pola w prawym górnym rogu każdej strony)
lub załóż konto dostępu o ile go jeszcze nie posiadasz

Copyright © 2002-2014 by Marek Snowarski – formularz kontaktowy/contact form
przeglądowa (zwykła) wersja atlasu 14.04.15 · ta strona była ostatnio zmieniana/last modified 05.03.2013 · powstała/was created 05.03.2009

Zalinkuj tę stronę kodem (przykładowy tekst linku dostosuj do swoich potrzeb):
<a href="http://www.atlas-roslin.pl/gatunki/Paeonia.htm">Paeonia (piwonia) - Flora Ogród Zbiorowiska - Atlas roślin Polski atlas-roslin.pl</a>