atlas-roslin.pl
Tx: 4661

Mentha ×rotundifolia (L.) Huds. · gł. w POWO (26.1.10)

mięta okrągłolistna
Mentha ×niliaca (Juss.) ex Jacq. · [491] [🔉 men·ta *] • Mentha ×niliaca Jacq. [🔉 men·ta *] • Mentha rotundifolia auct., an sensu orig. (L.) Huds. (1) · ? [71.6]
• Polska czeklista[491] synoniminuje nazwy odnoszące się do dwóch różnych (wg flory Czech)[71.6] taksonów mieszańcowych zachodnioeuropejskiej mięty pachnącej (Mentha suaveolens), uznając miętę kosmatą (Mentha ×villosa Huds.) za synonim Mentha ×niliaca (Juss.) ex Jacq. [tu w atlasie jest to mięta okrągłolistna (Mentha ×rotundifolia (L.) Huds.)].
Przyjęto rozróżnienie tych taksonów za florą Czech. Przy czym jest niejasne czego dotyczną notowania M. rotundifolia (L.) Huds. sensu auct. polon.): mięty kosmatej (Mentha ×villosa Huds.), mięty okrągłolistnej (Mentha ×rotundifolia (L.) Huds.), czy mięty pachnącej (Mentha suaveolens Ehrh.). [MS (2026-1-10)]
• Z uwagi na niejasną nomenklaturę można przypuszczać, że polskie odniesienia do Mentha ×rotundifolia (L.) Huds.  z większym prawdopodobieństwem odnoszą się do często uprawianej mięty kosmatej (Mentha ×villosa), niż do rzadkich w uprawie mięty okrągłolistnej (Mentha ×rotundifolia) i mięty pachnącej (Mentha suaveolens). [MS (2026-1-10)]

występowanie, ekologia

antropofit zadomowiony we florze Polski [491]

Rzadka, częściej na północy i zachodzie; często zdziczała, w miejscach ruderalnych, przydrożach, przychaciach.

Inwazyjność i/lub kategorie obcego elementu flory (Tokarska-Guzik et al. (2012) [234]):
• zadomowiony
kenofit (Kn)
• Pochodzenie: antropogeniczne.
• Czas przybycia na teren Polski: XIXw.?
• Wnika do siedlisk/zbiorowisk: antropogenicznych · częściowo przeobrażonych.

właściwości i zastosowanie

🌱

Bylina.

wymagania i uprawa

nomenklatura, etymologia ℹ️

poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie
Mentha ×rotundifolia (L.) Huds.Mentha ×niliaca (Juss.) ex Jacq. [🔉 men·ta *] · Mentha ×niliaca Jacq. [🔉 men·ta *] · Mentha rotundifolia auct., an sensu orig. (L.) Huds. (1)(pl) mięta okrągłolistna
longifolius, -a, -um (lat., subst.) — długolisty; przymiotnik złożony z long- (długo-) -i- -folius (-listny)
longi-; dolicho- (lat., pref.) — długo-; przedrostek w licznych przymiotnikach złożonych; (lat.) longi- od longus,-a,-um (długi); (gr) dolicho- od dolichos δόλιχος (długi)
-foliūs, -a, -um; -foliatūs, -a, -um (lat., subst., n) — przyrostek od folium, -i n. (liść); częsty drugi człon w przymiotnikach złożonych -folius,-a,-um ("-listny"); częsty w epitetach gatunków np. angustifolius (wąskolistny), cordifolia (sercolistna), alternifolium (różnolistne), ilicifolius (o liściach jak dąb ostrolistny) lub unifolius (jednolistny)
literatura · references
specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈
ta strona być może używa ciasteczek (cookies), korzystając z niej akceptujesz ich użycie — więcej informacji