Oenothera

wiesiołek
na stronie — Uwagi · Oenothera depressa (wiesiołek wierzbolistny) · Oenothera wienii (Wiesiołek Weina) · Oenothera canovirens (wiesiołek Rennera) · Oenothera paradoxa (wiesiołek dziwny) · Oenothera suaveolens (wiesiołek pachnący) · Oenothera biennis (wiesiołek dwuletni) · Oenothera punctulata (wiesiołek punktowany) · Oenothera ×rigirubata · Oenothera ×albisubcurva · Oenothera victorini (wiesiołek nyski) · Oenothera jueterbogensis (wiesiołek środkowoniemiecki) · Oenothera glazioviana (wiesiołek czerwonokielichowy) · Oenothera fallax (wiesiołek mylący) · Oenothera rubricaulis (wiesiołek czerwonołodygowy) · Oenothera hoelscheri (wiesiołek Hoelschera) · Oenothera tacikii (wiesiołek Tacika) · Oenothera acutifolia (wiesiołek ostrolistny) · Oenothera octolineata · Oenothera pycnocarpa (wiesiołek późnokwitnący) · Oenothera pseudochicaginensis (wiesiołek fałszywy) · Oenothera royfraseri (wiesiołek Royfrasera) · Oenothera ammophila (wiesiołek wydmowy) · Oenothera albipercurva (wiesiołek zgiętoosiowy) · Oenothera oakesiana (wiesiołek piaskowy) · Oenothera issleri (wiesiołek Isslera) · Oenothera parviflora (wiesiołek drobnokwiatowy) · Oenothera subterminalis (wiesiołek śląski) · Oenothera wratislaviensis (wiesiołek wrocławski) · Oenothera acerviphila (wiesiołek zwałowy) · Oenothera flaemingina (wiesiołek flemingski) · Oenothera casimiri · Onagraceae-ozdobne (wiesiołkowate ozdobne)

uwagi

Do tego rodzaju należy wiele trudnych do oznaczenia gatunków. Mogą one tworzyć też mieszańce zdolne do rozmnażania się. Dla oznaczenia gatunku należy (przed zasuszeniem rośliny) zanotować następujące cechy:
  • siedlisko, warunki siedliskowe,
  • fazę rozwojową rośliny (w lipcu, sierpniu),
  • obecność i charakter czerwonego punktowania zielonych części łodygi, osi kwiatostanu i zalążni,
  • barwę nerwów głównych liści,
  • wzór zabarwienia młodej osi (na wierzchołku) kwiatostanu,
  • barwę pączków,
  • proporcje i długość oraz szerokość płatków,
  • stosunek wysokości znamienia słupka do pylników.
Inne istotne przy oznaczeniu cechy możliwe do odczytania na materiale zielnikowym to:
  • owłosienie łodygi i osi kwiatostanu,
  • rozgałęzienia łodygi,
  • kształt liści,
  • kształt i wielkość koniuszków działek pączków oraz ząbków owocu,
  • kształt i wielkość nasion.

koniuszki działek dołem nie stykają się ze sobą, górą mogą być rozchylone;
kwiaty zwykle ukośnie w górę skierowane, płatki 18-50 mm długości, hypancjum 18-50 mm długości;
łodyga prosta, także przed zakwitaniem na wierzchołku nie zgięta

Seria Devriesia Rostański 1985
włoski szpiczaste łukowate w nasadzie nie mają brodawkowatych zgrubień (papilli) lub zgrubienia są niskostożkowate;
łodyga, zalążnia i działki (zwłaszcza na początku kwitnienia) przylegająco owłosione;
kwiatostan słabo ogruczolony;
ząbki torebki krótkie, wyraźnie wgłębione;
liście zwykle wąskie, jasnozielone;
rośliny często wyraźnie, silnie owłosione

Seria Oenothera
włoski spiczaste odstające łukowato lub ukośnie, w nasadzie z wałeczkowatymi lub stożkowatymi, wielokomórkowymi brodawkami (papillami);
kwiatostan zwykle silnie ogróczolony;
ząbki torebki dłuższe, najczęściej ucięte;
liście łodygowe zwykle szerokie

łodyga, oś kwiatostanu i zalążnie nie są czerwono punktowane (papille zielonych części rośliny są zielone lub bezbarwne);
oś kwiatostanu na wierzchołku zawsze zielona

pączki kwiatowe zielone (wiesiołek nyski (Oenothera victorini) ma czasami pączki kwiatowe czerwonoplamiste)

wystepowanie
o mapie występowania
płatki 28-35 mm długie i szerokie lub węższe;
liście łodygowe białonerwowe, jajowato-lancetowate, stopniowo zaostrzone;
dolne owoce bez włosków gruczołowych;
bardzo rzadki; miejsca ruderalne koło Krosna Odrzańskiego
wystepowanie
o mapie występowania
płatki 20-30 mm długości i wyraźnie szersze niż dłuższe, żółte;
owoce silnie ogruczolone;
liście z nerwami głównymi czerwonymi, eliptyczne lub eliptyczno-lancetowate;
pospolity w całej Polsce; miejsca ruderalne, przydroża i piaski
wystepowanie
o mapie występowania
płatki 12-20 długości i szerokości lub szersze;
liście szarozielone i na brzegu pofalowane;
kielich zawsze zielony;
ząbki owoca 2.5-4 mm długości, tępe lub zaostrzone;
bardzo rzadki; miejsca ruderalne, Gliwice, Starachowice, Łódź

łodyga i zalążnie są wyraźnie czerwono punktowane (papille zielonych części rośliny są u podstawy czerwone);
oś kwiatostanu najczęściej na wierzchołku czerwona lub czerwieniejąca (wyjątkowo zielona czasami u wiesiołek późnokwitnącyD (Oenothera pycnocarpa))

oś kwiatostanu na szczycie czerwona lub czerwieniejąca

wystepowanie
o mapie występowania
bardzo rzadki; ozdobny uprawiany i zdziczały na Śląsku

oś kwiatostanu zielona (łodyga czerwono punktowana); hypancja 25-35 mm długości

Seria Rugglesia Rostański 1985
koniuszki działek dołem nie stykają się, prosto skierowane w górę lub lekko łukowate;
kwiatostan gęsty, kwiaty ukośnie w bok skierowane, płatki 8-20 mm długości, hypancjum 25-40 mm długości;
liście lancetowate, wąskie;
łodyga gęsto ulistoniona, przed zakwitaniem lub na jego początku na wierzchołku zgięta

wystepowanie
o mapie występowania
rzadki, głównie na Śląsku i północnym-wschodzie; piaski, miejsca ruderalne
wystepowanie
o mapie występowania
bardzo rzadki; miejsca ruderalne, przydroża na Śląsku i w Lublinie


literatura · references
· Rutkowski L., 1998 — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. p.318 [15]
· Zając, A., Zając, M. (Eds.), 2001 — Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. - Distribution Atlas of Vascular Plants in Poland. [25]
obecnie nie jesteś zalogowany(a) — oglądasz okrojoną, przeglądową wersję atlasu — zaloguj się (pola w prawym górnym rogu każdej strony)
lub załóż konto dostępu o ile go jeszcze nie posiadasz

Copyright © 2002-2014 by Marek Snowarski – formularz kontaktowy/contact form
przeglądowa (zwykła) wersja atlasu 14.04.16 · ta strona była ostatnio zmieniana/last modified 21.02.2014 · powstała/was created 15.11.2003

Zalinkuj tę stronę kodem (przykładowy tekst linku dostosuj do swoich potrzeb):
<a href="http://www.atlas-roslin.pl/gatunki/Oenothera.htm">Oenothera (wiesiołek) - Flora Ogród Zbiorowiska - Atlas roślin Polski atlas-roslin.pl</a>