Cornus kousa Hance

W warunkach Polski wysoki krzew (2-5 m wysokości) o powolnym wzroście, w ojczyźnie niskie drzewo (do 7 m). Pędy cienkie początkowo zielone, w zimie jasnobrązowe. Pąki zróżnicowane na wegetatywne i kwiatowe (te wyraźnie większe i szersze).

Kwiaty bardzo drobne zrośnięte w główkę umieszczoną na trzonku który silnie wydłuża się przy rozkwitaniu, wtedy też cztery łuski otaczające pąk kwiatowy silnie rozrastają się tworząc czterolistkową, dużą (do 5 cm długości), kremowobiałą podsadkę imitującą okwiat. Kwitnienie w czerwcu.

Typowy podgatunek pochodzi z Japonii i Półwyspu Koreańskiego. W Chinach występuje podgatunek dereń kousa chiński (Cornus kousa ssp. chinensis).

Do sadzenia pojedynczo jako krzew ozdobny.

Jesienne wybarwienie liści bardzo efektowne jaskrawoczerwone. Owocostany są jadalne ale o mdłym smaku.

Grupa użytkowa: krzewy liściaste

Wymaga gleb żyznych, nie przesychających (jest wrażliwy na suszę), próchniczych, najlepiej wapiennych lub o obojętnym odczynie.

Stosunkowo mrozoodporny (przemarza w niektóre zimy w chłodniejszych rejonach Polski). Jest najbardziej mrozoodporny w grupie dereni z dużymi podsadkami.

Analiza dostępności na polskim rynku roślin tego gatunku w odmianach:

‘*’ · ‘Milky Way’