Anthocerotophyta

glewiki
Anthoceratopsida (dawniej klasa w mszakach)

glewiki

ang. hornworts; ros. антоцеротовые
Gametofit plechowaty, rozetkowaty, przyrośnięty do gleby jednokomórkowymi chwytnikami. Każda komórka gametofitu z jednym dużym chloroplastem, z jednym dużym pirenoidem (jak u glonów zielenic). Brak ciałek oleistych (to odróżnia od podobnych plechowatych wątrobowców). Skórka z licznymi dwukomórkowymi aparatami szparkowymi. Przestwory powietrzne tkanki, z czasem wypełniają się śluzem i rozwijają się w nim kolonie sinic z rodzaju Nostoc, nadając plesze niebieskawozielone zabarwienie. Rodnie i plemnie zagłębione w plesze (endogeniczne).

Sporofit stosunkowo duży, asymilujący, zbudowany ze stopy i wydłużonej zarodni. Zarodnia przyrasta w dolnej części, nad stopą, zarodniki dojrzewają począwszy od górnej części i tam zarodnia otwiera się dwoma podłużnymi klapami (w środku jest nitkowata kolumienka). Zarodnia z jedno lub kilkukomórkowymi sprężycami. Splątek słabo wykształcony.

W Polsce występują 4 gatunki glewików, z czego dwa są częste.

⇑ skok do węzła klucza nadrzędnego [na stronie: Bryophyta (mszaki) (mszaki)]
  
plecha z dużymi komorami śluzowymi (↓nie)
· Plecha w dolnej części z dużymi komorami śluzowymi, z czasem rozwijają się w nich sinozielone kolonie glonów.
·  Zarodniki brunatne do niemal czarnych. Egzyna siatkowato zgrubiała z mocnymi rozwidlonymi kolcami.
  
  
plecha bez dużych komór śluzowych (↑nie)
· Plecha bez dużych komór śluzowych, co najwyżej w górnej części plechy z nielicznymi, drobnymi koloniami glonów w wolnych przestworach.
·  Zarodniki żółte; gęsto, drobnokolczaste.