takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002 [24]

Cyclamen persicum Miller

cyklamen perski
Cyclamen persicum (cyklamen perski)
Cyclamen persicum (cyklamen perski)

wymagania i uprawa

Odmiany ozdobne tego gatunku, „z kwiaciarni”, są oferowane głównie w okresie zimowym. W domu optymalnie się rozwijają w miejscu widnym, ale nie bezpośrednio na słonecznym parapecie; w temperaturze ok. 15°C (przy wyższych i dużym nasłonecznieniu mają tendencję do przechodzenia w stan spoczynku). Nie należy zbyt dużo nawozić bo tworzy wtedy więcej liści zamiast kwiatów.

space

Rozmnożenie przez podział bulwy jest możliwe ale wymaga takiego podziału aby każda część miała pąki pędowe i strefę na której tworzą się korzenie; z uwagi na duże powierzchnie zranienia, podatne na infekcje, jest to niepewny i nieefektywny sposób rozmnażania. Na większą skalę rozmnaża się tylko z nasion. Współczesne odmiany ozdobne są zwykle mieszańcami heterozyjnymi w pierwszym pokoleniu (tzw. F1) i nie ma prostej metody ich mnożenia w warunkach amatorskich.

właściwości i zastosowanie

Bylina z dużą bulwą. Gatunek rośnie w Azji Mniejszej i na wschodzie obszaru śródziemnomorskiego. W naturze gatunek ma wyraźnie zaznaczony cykl rozwojowy - wegetację i kwitnienie w okresie zimy oraz wiosny, spoczynek w okresie suchego, upalnego lata. Uprawiane pokojowe, doniczkowe cyklameny są mieszańcowymi odmianami tego gatunku. Mają znacznie większe kwiaty. W zależności od odmiany kwiaty mogą być podwójne lub z płatkami w różnym stopniu fryzowanymi. Atrakcyjną ich cechą jest obfite kwitnienie w okresie zimy, a w odpowiednich warunkach niemal całoroczne. Brak im zupełnie mrozoodporności.

Grupy użytkowe: byliny ogrodowe · byliny cebulowe, bulwiaste lub kłączowe · strefa mrozoodporności 9