Athyrium

wietlica
Oba krajowe gatunki tworzą wzajemne mieszańce.

Podobne gatunki z rodzaju nerecznica (Dryopteris) mają ogonki liściowe z 5-7 wiązkami przewodzącymi; oś blaszki liściowej i listków nie jest owłosiona.

Okazałe byliny, wysokości 1m i więcej, z krótkim podziemnym kłączem, pokrytym szerokolancetowatymi łuskami. Liście płonne i płodne takie same. Ogonek liściowy z dwoma wiązkami przewodzącymi.

space

Kupki wydłużone, wygięte nerkowato lub sierpowato, rozmieszczone wzdłuż żyłek; zawijki przyrośnięte bocznie, często zredukowane.

Athyrium filix-femina (wietlica samicza)
takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24]
Athyrium distentifolium (wietlica alpejska)
Athyrium alpestre
takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24]
kupki
Athyrium filix-femina (wietlica samicza)
Kupki podługowate, sierpowate lub podkowiaste, rzadko kiedy okrągłe, ok. 1mm średnicy; przy nerwie głównym.
Athyrium distentifolium (wietlica alpejska)
Kupki ±okrągłe, poniżej 1mm średnicy; przy brzegu blaszki.
zawijki
Zawijki obecne, trwałe.
Zawijki drobne, często zredukowane, szybko zasychają.
listki i liście
Athyrium filix-femina (wietlica samicza)
Listki zwykle 2-3× dłuższe niż szersze, na końcu z wyraźnymi, często ostrymi ząbkami.
Liście 2(-3)× pierzaste.
Athyrium distentifolium (wietlica alpejska)
Listki zwykle 2× dłuższe niż szersze, na szczycie niewyraźnie ząbkowane.
Liście zwykle 2× pierzaste.
zarodniki
Zarodniki gładkie do nisko brodawkowanych.
Zarodniki z siatkowato-listewkowatą powierzchnią.
występowanie
Athyrium filix-femina (wietlica samicza)
wystepowanie
o mapie występowania
Cieniste i wilgotne lasy, zwłaszcza bukowe, zarośla, rzadziej poza lasami; na glebach próchnicznych, kwaśnych i rzadziej na zasadowych. W korzystnych warunkach tworzy jednogatunkowe agregacje.
Athyrium distentifolium (wietlica alpejska)
Częsta w Karpatach i Sudetach w zacienionych lasach regla górnego i w kosodrzewinie; na glebach kwaśnych i neutralnych, próchnicznych. W korzystnych warunkach tworzy jednogatunkowe agregacje.
wystepowanie
o mapie występowania