takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002 [24]

Pinus leucodermis Antoine

sosna dalmatyńska sosna bośniacka
Pinus heldreichii var. leucodermis (Ant.) Markgraf · Pinus laricio var. leucodermis Christ.
Pinus leucodermis (sosna dalmatyńska)
cv. Hesse; 31.10.2010 copyright © by Jacek Soboń
Pinus leucodermis (sosna dalmatyńska)
cv. Hesse
Pinus leucodermis (sosna dalmatyńska)
cv. Hesse
Pinus leucodermis (sosna dalmatyńska)
cv. Hesse
Pinus leucodermis (sosna dalmatyńska)
XL

cechy charakterystyczne

Pinus leucodermis (sosna dalmatyńska)
Pędy dwuletnie popielatoszare. Pączki bez żywicy, z białym ostrym wierzchołkiem.

space

Szyszki jak u sosny czarnej (Pinus nigra) ale niedojrzałe cimnofioletowe.

wymagania i uprawa

Pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego, gdzie rośnie na suchych stanowiskach na wapieniu, w górach.

Starsze egzemplarze mrozoodporne i bardzo wytrzymała na suszę.

Analiza dostępności roślin (form i odmian #5):
• bez odmiany · · ‘Compact Gem’ · ‘Horak’ · ‘Satelit’ · ‘Satellit’

właściwości i zastosowanie

Drzewo podobne do sosny czarnej (Pinus nigra) ale o regularnej, wąskostożkowatej koronie (jak u sosny rumelijskiej (Pinus peuce)), w ojczyźnie do 30 m wysokości; ze wzniesionymi gałęziami. W warunkach Polski rośnie wolno i długo zachowuje nisko ugałęzioną koronę. W uprawie znajdują się także formy karłowate o kulistym pokroju.

space

Równie wytrzymała na zanieczyszczenia powietrza jak sosna czarna (Pinus nigra) i może być stosowana w miastach.

Grupa użytkowa: drzewa iglaste · zimozielone (wiecznie zielone)