takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002 [24]

Schizophragma hydrangeoides Siebold et Zucc.

przywarka japońska
Schizophragma hydrangeoides (przywarka japońska)
23.07.2009, ogród botaniczny; copyright © by Jacek Soboń

wymagania i uprawa

Stanowisko półcieniste lub ocienione, przy podporach typu mur, pień drzewa (czepia się korzeniami przybyszowymi tak jak bluszcz pospolity (Hedera helix)). Gleba żyzna, stale dostatecznie wilgotna, nie może przesychać; odczyn lekko kwaśny. Mrozoodporność niepewna, w razie dużych mrozów wskazane kopczykowanie nasady pędów lub okrywanie.

space

Wymagania: światło · półcień lub umiarkowane słońce lub pełne słońce

właściwości i zastosowanie

Pochodzi z Japonii gdzie jest wysokim pnączem leśnym, wspinającym się, dzięki korzeniom czepnym, po pniach drzew. Osiąga do 10 m długości ale rośnie powoli. Ozdobę stanowią duże kwiatostany takiego typu jak u hortensji pnącej (Hydrangea petiolaris) do której jest dość podobna ale kwitnie obficiej i ma okazalsze ozdobne, kwiaty płonne. Kwitnie w lipcu, kwiaty brzeżne biało-kremowe lub u odmiany ‘Rosea’ różowe. Liście jesienią żółte; odmiana ‘Moonlight’ ma unerwienie ciemnozielone ze srebrzystymi polami pomiędzy nerwami. Prowadzona bez podpór będzie oryginalną rośliną okrywową.

Grupy użytkowe: pnącza · liściaste krzewy i pnącza okrywowe · strefa mrozoodporności 6a