Trifolium aureum (koniczyna złocistożółta)

cechy charakterystyczne

cechy diagnostyczne w kluczu:

⇑ kl 1841 "przylistki górnych liści lancetowato-jajowate, kwiatostan licznokwiatowy" w "koniczyny o drobnych główkach, żółtych kwiatach"

Rośliny dwuletnie, rzadziej roczne. Pędy wzniesione, ±sztywne, często po kilka, 15-30(50)cm wysokości.

space

Kwiatostany liczne, z (20)30-40 kwiatami.

space

Szyjka słupka na strąku ±równa jego długości.

space

występowanie, ekologia

rodzimy takson flory Polski ^[491]

wystepowanie - Trifolium aureum (koniczyna złocistożółta)

ekologiczne liczby wskaźnikowe Trifolium aureum (koniczyna złocistożółta)

Łąki, polany, brzegi dróg leśnych, przydroża. Na stanowiskach umiarkowanie suchych, na glebach różnego typu.

Parametry dotyczące m.in. elementu geograficznego są podane po zalogowaniu.

Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.

Parametry dotyczące m.in. hemerobii z publikacji (Chmiel J. (1993)^[575.1]) (Jackowiak (1993)^[574]) z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane po zalogowaniu.

ⓘ Parametry rozsiewu wg (Lososová et al. (2023)^[601]):
- klasa 2: 1-5m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: lokalny, niewyspecjalizowany
- średnia masa nasiona: 0.40mg · średnia wysokość rośliny: 32cm

nomenklatura, etymologia ℹ️ ⇈

poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie

Trifolium aureum Pollich [🔉 tri·fo·li·um *] • Chrysaspis aurea (Pollich) Greene · Trifolium agrarium L. p.p. [🔉 tri·fo·li·um *] · Trifolium strepens Crantz [🔉 tri·fo·li·um *] • (pl) koniczyna złocistożółta

trifolium, -ii; trifoliatus, -a, -um; trifolius, -a, -um (lat., subst., n) — rzeczownik złożony - "trójlist" - z przedrostka tri- (trzy) i -folium,-ii (liść), nazwa naukowa dla rodzaju koniczyna (Trifolium), stosowana już w starożytnej łacinie dla koniczyn i jej podobnych roślin; w epitecie gatunkowym trifolii w dopełniaczu - "koniczyny" (np. pasożytująca na niej kanianka koniczynowa (Cuscuta trifolii)); często jako przymiotnik w epitetach gatunkowych trifoliatus,-a,-um lub trifolius,-a,-um (trójlistny, trójlistkowy)

-foliūs, -a, -um; -foliatūs, -a, -um (lat., subst., n) — przyrostek od folium, -i n. (liść); częsty drugi człon w przymiotnikach złożonych -folius,-a,-um ("-listny"); częsty w epitetach gatunków np. angustifolius (wąskolistny), cordifolia (sercolistna), alternifolium (różnolistne), ilicifolius (o liściach jak dąb ostrolistny) lub unifolius (jednolistny)

literatura · references

specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈