atlas-roslin.pl
takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24][491]

Abies alba Mill. [🔉·biēs l·ba]

jodła pospolita, jodła biała, (cz) jedle bělokorá (de) Waiß-Tanne f (en) European Silver Fir (ru) пи́хта бе́лая
Abies pectinata (Lam.) DC.
Abies alba
26.04.2003, Pewel Wlk.; copyright © by Antoni Mielnikow
Abies alba
siewka
Abies alba
kora młodego drzewa
Abies alba
kora
Abies alba
pęd od strony dolnej
Abies alba
Abies alba (jodła pospolita)
XL,3D
gałązka, widok od góry
Abies alba (jodła pospolita)
XL,3D
gałązka, widok od spodu
Abies alba (jodła pospolita)

cechy charakterystyczne

cechy diagnostyczne w kluczu:Abies (jodła)kl 2700
Drzewo z wieloletnimi igłami. Kora długo gładka, jasna, szarobiała, z pęcherzykami żywicy; stara poletkowato spękana. Młode pędy długo szare, gęsto krótko owłosione. Pączki jajowate, drobne, brązowe, nieożywicowane.

space

Szyszki wąskocylindryczne, 10 – 15 (17) cm długości, młode zielone, dojrzałe brunatne. Łuski wspierające wystające, odgięte w dół.

występowanie

wystepowanie
o mapie występowania
Abies alba
pokrój
ekologiczne liczby wskaźnikowe Abies alba (jodła pospolita)
Jedyny gatunek z rodzaju jodła (Abies) występujący naturalnie w południowej połowie Polski. Przez nasz kraj przebiega jego północna granica zasięgu warunkowana ograniczoną mrozoodpornością.

Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla:

space_elw

Gatunek wyróżniający (D.) dla:

space_elw

Istotny diagnostycznie gatunek wspólny dla:

space_elw

Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.

wybrane okazy · selected collections

znalezisko 20050627.2.bl
050627-2
leg. Barbara Łotocka #1
znalezisko 20050318.4.js; okolice Wlenia, Pogórze Kaczawskie
050318-4
leg. Jacek Soboń
/okolice Wlenia, Pogórze Kaczawskie/ #4
znalezisko 20050531.9.bl; Pieniny
050531-9
leg. Barbara Łotocka
/Pieniny/ #2
znalezisko 20200508.1.pgrz - Abies alba (jodła pospolita); woj. małopolskie, pow. chrzanowski, Chrzanów, ulica Mickiewicza
200508-1
leg. Piotr Grzegorzek
/woj. małopolskie, pow. chrzanowski, Chrzanów, ulica Mickiewicza/ #2
znalezisko 20060721.1.js; Pieniny, szlak na Okrąglice
060721-1
leg. Jacek Soboń
/Pieniny, szlak na Okrąglice/ #3

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawa Abies alba (jodła pospolita)
🌱
W praktyce (poza rejonami naturalnego występowania, w szczególności rejonami podgórskimi o wysokiej sumie opadów) mało nadaje się do uprawy jako drzewo ozdobne z uwagi na wysokie wymagania wodne i dużą wrażliwość na suszę. Nie znosi zanieczyszczenia powietrza.

space

wymagania i uprawa

🌸
❄️ zimowanie: strefa mrozoodporności 5a

Wymagania (optimum rozwoju/konkurencyjności na naturalnych stanowiskach wg ekologicznych liczb wskaźnikowych): światło — cień • woda — gleba przeciętnie wilgotna lub gleba wilgotna • próchnica — gleba mineralno-próchnicza, zasobna w humus • ciepło — miejsce umiarkowanie chłodne • zwięzłość — gleba ciężka, gliniasta • żyzność — podłoże ubogie lub podłoże umiarkowanie żyzne lub podłoże żyzne

🌱🌸
opcje Bazaru

odmiany (form i odmian #8) analiza dostępności roślin

nomenklatura, etymologia ℹ️
poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie

Abies alba Mill. [🔉 ·biēs l·ba]Abies pectinata (Lam.) DC. [🔉 ·biēs pek·ti·n·ta](pl) jodła pospolita · jodła biała • (cz) jedle bělokorá (de) Waiß-Tanne f (en) European Silver Fir (ru) пи́хта бе́лая
Naukowy epitet gatunku "alba" odnosi się do jasnoszarej barwy korowiny, epitet synonimiczny "pectinatus" odnosi się do dwustronnego grzebieniastego ułożenia igieł na gałązkach. Polski epitet "pospolita", bo jest to w Polsce jedyny rodzimy gatunek z tego rodzaju; częsty zwłaszcza na pogórzu i w górach.
(lat.) abiēs, abietis f subst.
w łacinie starożytnej słowo to oznaczało drzewo iglaste, najpewniej bez rozróżnienia, jodłę lub świerk; rodowód słowa nieznany, prawdopodobnie b. archaiczne [460s20], od przypuszczalnie przed praindoeuropejskiego rdzenia *ab- "drzewo" lub *abi-
(lat.) lbus, -a, -um adj.
biały (raczej matowy/brudny niż lśniący/czysty); też jasnej barwy lub bezbarwny; !czysto lśniąco biały to candidus; przymiotnik często używany jako epitet gatunku wskazujący na jasną, srebrzystą barwę całej lub części rośliny, zazwyczaj spowodowaną gęstym owłosieniem lub owoszczeniem
jodła
różne odmiany tego słowa występują w językach słowiańskich i bałtyckich, i oznaczają jodłę lub świerk, lub szerzej drzewa iglaste; prawdopodobnie słowo odnosi się do kłujących liści i pochodzi od praindoeuropejskiego *edʰ-lo- (kłujący) z pierwiastkiem *edʰ- (ostry)
(lat.) pectintus, -a, -um adj.
grzebieniasty, z grzebieniem; utworzone od lat. pecten (grzebień)
(lat.) -at‑us, a, um suff.
końcówka dodawana do rzeczowników tworzy przymiotnik oznaczający "posiadanie podobnego organu/formy/właściwość/charakteru" np. pectin‑atus (grzebieniasty), foli‑atus (ulistniony); dla oddania silnego nasilenia właściwości używa się końcówki -osus

mieszaniec Abies alba Mill.

Abies ×borisii-regis · jodła króla Borysa
jodła Borysa
Abies alba × cephalonica
takson uprawiany [24]