| ||||
| ||||
|
występowanie, ekologia
rodzimy takson flory Polski [491]
Gatunek podlega ochronie ścisłej
(poz. 1.202 wg aktualnego rozporządzenia).
Nie mają do niego zastosowania wyłączenia spod ochrony uzasadnione względami godpodarki rolnej, leśnej lub rybackiej (§8.1).
Do ustawowej ochrony został włączony w 2014 roku.
Gatunek długo uznawany za wymarły; odnaleziony ponownie w Polsce w 2003 roku przez Z. Kąckiego i Z. Dajdoka na obfitych stanowiskach na terenie Stawów Milickich, potem w Borach Dolnośląskich.
Gatunek reprezentatywny siedliska przyrodniczego: 3130-2 - roślinność mezotroficznych zbiorników wodnych należąca do związku Elatini–Eleocharition ovatae [Ch.]
r Element kierunkowy południowo-zachodni flory Polski, tj. z północno-wschodnim kresem zasięgu na terenie kraju.[3]
Parametry dotyczące m.in. elementu geograficznego są podane po zalogowaniu.
Status czerwonej księgi 2014r.[169.14]: CR – krytycznie zagrożony
Statusy czerwonej listy 2016r.[311]: CR – krytycznie zagrożony.
Na liście z 2006r. takson miał status — E – wymierający - krytycznie zagrożony
W Europie — DD – za mało informacji by określić stopień zagrożenia.
Na liście z 2006r. takson miał status — E – wymierający - krytycznie zagrożony
W Europie — DD – za mało informacji by określić stopień zagrożenia.
Podstawy przyznania kategorii zagrożenia:
B2. obszar zasiedlony (AOO) <10km2:
a) silnie pofragmentowany lub liczba stanowisk = 1
b) obserwowane, szacowane lub spodziewane jest ciągłe zmniejszanie się wielkości:
– (i) zasięgu występowania
– (iii) powierzchni, zasięgu i/lub jakości siedliska
– (iv) liczby stanowisk lub subpopulacji.
ⓘ Parametry rozsiewu wg (Lososová et al. (2023) [601]):
- klasa 6: 400-1500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: epizoochoria
- średnia wysokość rośliny: 4.0cm
- klasa 6: 400-1500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: epizoochoria
- średnia wysokość rośliny: 4.0cm