rodzaje włosków

Włoski są jednokomórkowymi lub wielokomórkowymi wytworami skórki; stosunkowo długimi i cienkimi trichomami.

W procesie rozwoju danego organu włoski są początkowo żywymi komórkami, biorącymi istotny udział w transpiracji przed rozwinięciem się aparatów szparkowych. Potem włoski realizujące funkcje osłonne, z reguły zamierają, światło ich komórek wypełnia się powietrzem, co nadaje pokryciu białą lub jasnoszarą barwę (światło jest wielokrotnie odbijane, załamywane i rozpraszane przy przechodzeniu przez ściany komórkowe).

Obecność lub brak oraz rodzaj włosków na poszczególnych organach rośliny jest zwykle ważną cechą diagnostyczną pomocną w identyfikacji gatunku. Do odpowiedniej obserwacji włosków, czasem długości rzędu 0.1mm, potrzebna jest lupa a jeszcze lepiej mikroskop stereoskopowy. Często też znajdują się osobniki lub odmiany gatunku z nietypowym owłosieniem (np. formy silnie owłosione u gatunku przeważnie nagiego). Siła i skład owłosienia w pewnym stopniu zależy też od warunków siedliskowych.

Włosek prosty jest nierozgałęziony, zwykle jednokomórkowy;włosek (w ścisłym rozumieniu tylko taki). Słowo "prosty" w znaczeniu niezłożony [nierozgałęziony], a nie odnośnie wyprostowanego kształtu!

Włosek złożony (lat. pilus compositus) to włosek wielokomórkowy. [471]

szczecina to włosek prosty, gruby, dość sztywny, elastyczny, ku górze zwężony

szczecina cebulkowata wyrasta z brodawki lub taki włosek jest w nasadzie bulwiasto zgrubiały; np. u Onosma visianii

Włosek gruczołowaty (włosek wydzielniczy) to włosek mający zwykle koniec pęcherzykowato rozszerzony; pęcherzyk zawiera wydzielinę (aromatyczną, lepką, parzącą) zwykle spełniającą funkcję obronną, zniechęcającą zwierzęta do jedzenia rośliny.

Wiele roślin przyprawowych, np. z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae) ma substancje aromatyczne we włoskach gruczołowatych.

włosek zakończony jednym lub większą liczbą haczykowatych ostrzy

Włosek zębaty (lat. pilus compositus dentatus) jest włoskiem wielokomórkowym w którym końcowe odcinki komórek z poszczególnych szeregów budujących ten włosek odstają od trzonu włoska, wolne końce ustawione jeden nad drugim tworząc szorstką lub ząbkowaną fakturę jego powierzchni.

jeśli są zagięte do tyłu to z włoskiem haczykowo ząbkowanym (lat. pilus hamate dentatus).

Barb o hakowaty włosek (lub ostka) skierowany do tyłu.^[475][452]

Barbellate to "krótko zarośnięte"; przy opisie cech promieni pappusa oznacza to posiadanie krótkich (krótszych od średnicy głównej osi promienia pappusa) wolnych odcinków komórek, odstających na boki lub skierowanych ku górze.

Barbellulate to jak wyżej, ale wolne odcinki są jeszcze drobniejsze.

lat. trichoma furcatum; cz. vidličnatý chlup

Włosek rozgałęziony ma kilka ramion wyniesionych na dłuższym lub zupełnie krótkim trzonku, rozmieszczonych ± w jednej płaszczyźnie (smagliczka (Alyssum)/).

Włosek z trzonkiem pośrodku i szeroką, spłaszczoną na podobieństwo tarczy główką.

lat. squamiformis; niem. Schuppenhaar; ang. squamate

Włosek zawierający w swoim wnętrzu parzący płyn. U pokrzyw (Urtica)/ ułamana krucha cienka końcówka włoska przypomina igłę strzykawki, wbija się w skórę, głębiej podając substancję parzącą i w ten sposób skuteczniej wywołuje drażnienie skóry.

1) o powierzchni pokrytej włoskami parzącymi, wywołującymi przy kontakcie ze skórą odczucie pieczenia, parzenia i/lub swędzenia;