takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24]
· ochrona ścisła (1.223)
· Czerwona Lista — VU–narażony
· Czerwona Księga — VU–narażony

Aconitum lasiocarpum (Rchb.) Gayer

tojad wschodniokarpacki
Aconitum paniculatum Lam. ssp. lasiocarpum (Rchb.) Soó

cechy charakterystyczne

Bylina; korzeń bulwiasto zgrubiały. Kwiatostan rozgałęziony.

space

Hełmy wydłużone 1.6-2.3× wyższe niż szersze. Płatki na zewnątrz gruczołowato owłosione.

space

Słupki najczęściej trzy, całe gruczołowato owłosione.

space

Kwitnienie (lipiec)sierpień-wrzesień.

W Polsce dwa podgatunki:
• górski tojad wschodniokarpacki typowy (Aconitum lasiocarpum ssp. lasiocarpum) — szypułki powyżej i poniżej przykwiatków ±gęsto gruczołowato owłosione; płatki na zewnątrz gęsto gruczołowato owłosione.
• podgórski tojad wschodniokarpacki Kotuli (Aconitum lasiocarpum ssp. kotulae) — szypułki kwiatowe nagie (na Podolu) lub powyżej podkwiatków gruczołowato owłosione a poniżej skąpo gruczołowato owłosione (Karpaty Wschodnie) i/lub zakrzywione i powyginane, niegruczołowato owłosione (Karpaty Zachodnie); hełmy na zewnątrz gruczołowato owłosione.

występowanie

Gatunek podlega ochronie ścisłej (poz. 1.223 wg aktualnego rozporządzenia). Do ustawowej ochrony został włączony w 1983 roku.
wystepowanie
o mapie występowania
Na pogórzu i w górach na siedliskach związanych z potokami, w olszynach i ziołoroślach związku , rzadko na wilgotnych łąkach związku .

Statusy czerwonej listy 2016r. [311]:

VU – narażony.
Na liście z 2006r. takson miał status — V – narażony na wymarcie
Wymieniony w Konwencji Berneńskiej.

Podstawy przyznania kategorii zagrożenia:
C. populacja niewielka z trendem spadkowym, liczba osobników generatywnych <10000.
C2. obserwowany, szacowany, spodziewany lub wydedukowany jest trend spadkowy i:
a)(i) liczba osobników generatywnych w każdej subpopulacji ≤1000.