| |||||||||
| |||||||||
cechy diagnostyczne w kluczu:
występowanie, ekologia
takson wyłączony z flory Polski [powszechnie błędnie podawana jako uprawiana w Polsce (mylona z świdośliwką kłosową (Amelanchier spicata))] [491]
Występuje w Europie, w krajach o nieco łagodniejszym klimacie (najbliżej Polski w słowackich Karpatach), poza tym w Azji Mniejszej, na Kaukazie i w Afryce północno-zachodniej.
ⓘ Parametry rozsiewu wg (Lososová et al. (2023) [601]):
- klasa 6: 400-1500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: endozoochoria
- średnia masa nasiona: 197mg · średnia wysokość rośliny: 212cm · krzew
- klasa 6: 400-1500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: endozoochoria
- średnia masa nasiona: 197mg · średnia wysokość rośliny: 212cm · krzew
właściwości i zastosowanie
⇈
🌱
Nie jest u nas uprawiana i dziko na terenie Polski nie występuje; nazwa powszechnie mylona (używana potocznie dla świdośliwka kłosowa (Amelanchier spicata).[612]
wymagania i uprawa
⇈ 🌱 🌸
odmiany uprawne (#1) ⇒ analiza dostępności roślin i nasion
| ▫ | ‘Edelweiss’ — wysoki krzew; obficie kwitnie dużymi białymi kwiatami; liście srebrzystoszare |
nomenklatura, etymologia ℹ️ ⇈
poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie
Amelanchier ovalis [🔉 a·me·lăn·chi·er ō·wā·lis] • Amelanchier vulgaris [🔉 a·me·lăn·chi·er wul·ga·ris] · Amelanchier rotundifolia [🔉 a·me·lăn·chi·er ro·tun·di·fo·li·a] · Amelanchier rotundifolia • (pl) świdośliwka jajowata · świdośliwa jajowata
Amelănchier, -eris
(subst., f)
— nazwa rodzaju,
od słowa francuskiego (rodem z języka Prowansji i Langwedocji) amelanche (nazwa owoców świdośliwki jajowatej (Amelanchier ovalis))
ōvātus, -a, -um; ovālis, -is, -e
(lat., adj.)
— jajowaty (o kształcie) tj. najszerszy poniżej środka, czasem (mylnie) utożsamiany z kształtem owalnym tj. eliptycznym;
ovalis to późnołacińska forma tego przymiotnika (w klasycznej znaczyło owacyjny [oklaski]);
od lat. ovum,-i (n) jajko;
nie można zakładać, że dawni botanicy precyzyjnie rozróżniali pojęcia (ovatus i ovalis=ellipticus tj. jajowaty i eliptyczny) co widać chociażby w polskich tłumaczeniach epitetów gatunków
-foliūs, -a, -um; -foliatūs, -a, -um
(lat., subst., n)
— przyrostek od folium, -i n. (liść);
częsty drugi człon w przymiotnikach złożonych -folius,-a,-um ("-listny");
częsty w epitetach gatunków np. angustifolius (wąskolistny), cordifolia (sercolistna), alternifolium (różnolistne), ilicifolius (o liściach jak dąb ostrolistny) lub unifolius (jednolistny)
ta strona być może używa ciasteczek (cookies), korzystając z niej akceptujesz ich użycie — więcej informacji