⇑ skok do węzła klucza nadrzędnego [na stronie: Berberidaceae (berberysowate)]
  
liście kolczasto-ząbkowane (↓nie)
Berberis vulgaris (berberys zwyczajny)
Berberis vulgaris (berberys zwyczajny)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania lub zakładania konta dos ...
Berberis vulgaris (berberys zwyczajny)
wystepowanie
berberys pospolity · takson rodzimy lub trwale zadomowiony
  Gatunek rodzimy. Widne bory, skraje lasów, zarośla, zbocza, miedze, w miejscach ciepłych, nasłonecznionych, siedliskach o charakterze kserotermicznym, na glebach piaszczystych, kamienistych, zasobnych w wapń.
  
  
liście całobrzegie(↑nie)
Berberis thunbergii (berberys Thunberga)
Berberis thunbergii (berberys Thunberga)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania lub zakładania konta dostępu znajduje się prawym ...
  Często uprawiany krzew ozdobny. Pochodzi z Japonii.
  

opis

Jedynie berberys zwyczajny (Berberis vulgaris) należy do rodzimej flory. Pozostałe, liczne, gatunki berberysów są introdukowane i uprawiane jako krzewy ozdobne. W sumie rodzaj liczy około 500 gatunków.
Krzewy, zwykle niskie, o liściach opadających na zimę lub zimozielone. Drewno i kora po wewnętrznej stronie żółte.

space

Liście pojedyncze, zwykle piłkowane lub ząbkowane z ostkami, rzadko całobrzegie.

Kwiaty żółte do pomarańczowożółte; zapach przeważnie nieprzyjemny. Kwiat 3-krotny. Działek kielicha sześć. Płatków korony sześć; u nasady z dwoma nektarnikami. Pręcików sześć; reagują na dotyk zginając się. Słupek jeden, jednokomorowy.

space

Kwitnienie w maju-czerwcu.

właściwości i zastosowanie

W uprawie znajduje się obok czystych gatunków duża liczba odmian. Efekt dekoracyjny dają: barwne liście (w odmianach np. purpurowe), liście szczególnie efektownie wybarwiające się jesienią (berberys koreański (Berberis koreana), berberys Thunberga (Berberis thunbergii)), ozdobne owoce pozostające na krzewie czasem długo po opadnięciu liści, barwne ciernie atrakcyjne w okresie bezlistnym. Kwiaty nie są szczególnie efektowne — żółte, zwykle o nieprzyjemnym zapachu, drobne ale z uwagi na dużą ich liczbę podnoszą walor ozdobny.

Używane są jako krzewy ozdobne do sadzenia pojedynczo, w grupach lub szpalerach.

space

wymagania i uprawa

Berberysy najlepiej rosną na glebach przepuszczalnych, także piaszczystych, do umiarkowanie zwięzłych, dostatecznie wilgotnych i dość żyznych. Źle rosną na glebach ciężkich i podmokłych.

space

Najbardziej zimotrwałe są np. berberys koreański (Berberis koreana), berberys Thunberga (Berberis thunbergii), berberys zwyczajny (Berberis vulgaris), ich mieszańce i liczne odmiany.

space

Rozmnaża się z nasion i z sadzonek zielnych (odmiany i zimozielone).

rdza źdźbłowa

Berberysy są żywicielami pośrednimi różnych gatunków rdzy. W tym berberys zwyczajny (Berberis vulgaris) jest wrażliwy na powszechnie występującą rdzę źdźbłową Puccinia graminis, której ostatecznym żywicielem są zboża. Powszechne w uprawie takie gatunki berberysów jak: berberys Thunberga (Berberis thunbergii), berberys wiązkowy (Berberis aggregata), berberys amurski (Berberis amurensis), są odporne na tę chorobę.