korzeń

lat. radix; niem. Wurzel; ang. root; cz. kořen
Dolna, podziemna część osi rośliny (górna to pęd) służąca do przytwierdzenia rośliny do podłoża i do pobierania wody oraz soli mineralnych z roztworu glebowego. Od pędów podziemnych (np. rozłogów, kłączy) odróżnia się brakiem elementów typowych dla pędu tj. przekształconych łuskowato liści i pączków.

space

korzeń przybyszowy

lat. adventiva; niem. Adventivwurzel; ang. adventitious root; cz. adventivni kořen
Digitaria sanguinalis (palusznik krwawy)

korzenie przybyszowe wyrastające z kolanka palusznika krwawego (Digitaria sanguinalis) 3D||

Korzenie przybyszowe to dodatkowe korzenie tworzące się na łodydze często w miejscu gdzie łodyga styka się z podłożem. Zjawisko tworzenia się korzeni przybyszowych u większości roślin, wykorzystywane jest do rozmnażania roślin przez odkłady — przysypywanie ziemią nagiętych gałęzi lub pędów.

system korzeniowy palowy

lat. palaris; niem. Pfehlwurzel; ang. tap (primary) root
System korzeniowy palowyskłada się z jednego grubszego, centralnego, skierowanego pionowo w dół korzenia (na przedłużeniu w dół łodygi) i odchodzących od niego drobniejszych korzeni.

korzenie wiązkowe

lat. radices fibrosae; ang. fibrous roots; cz. kořeny svazčité
System korzeniowy wiązkowy składa się z wielu równorzędnych, podobnej grubości, korzeni, rozchodzących się pod mniejszym lub większym kątem od podstawy łodygi. Taki system korzeniowy tworzą np. wiechlinowate (Poaceae) u których wcześnie zanika korzeń główny a w jego miejsce tworzą się liczne korzenie przybyszowe.