cierń
Organ pokryty cierniami nazywamy ociernionym.
[84.1]dopuszcza termin cierń także dla emergencji
Cierń to zwykle niezbyt długi, twardy, silnie zdrewniały, sztywny, zaostrzony, szydlasty prosty lub rozgałęziony twór obronny powstały w wyniku przekształcenia pędu, liści (w tym przylistków lub części liścia) lub korzeni.
Do ciernia dochodzą wiązki przewodzące. Ciernie zwykle nie dają się łatwo oderwać, jeśli jednak, to z uszkodzeniem tkanek głębszych, drewna.
W mowie potocznej utożsamia się pojęcia ciernia i kolca.
Rozłogi (stolony) to wyrastające z nasady łodygi lub z kłącza cienkie, płożące się pędy o długich międzywęźlach (nieraz wybitnie wydłużonych), zwykle naziemne, rzadziej podziemne, służące do rozmnażania się i propagacji wegetatywnej.
U ziemniaka (Solanum tuberosum) podziemne stolony kończą się bulwą pędową (jadalna część ziemniaka).
kłącze
okryte włókienkowatą tuniką — lat. rhizoma comosa cz. oddenek čupřinatý (klącze okryte postrzępionymi na włókna dolnymi częściami liści)
Kłącze to pęd z reguły ± zgrubiały i ze skróconymi międzywęźlami, zwykle podziemny, mniej lub bardziej wydłużony, często ± plagiotropowy (poziomy), czasem skośny lub pionowy.
Na powierzchni kłącza mogą być widoczne zredukowane liście łuskowate, blizny liściowe lub kłącze może być okryte tuniką z włóknisto postrzępionych resztek pochew liściowych lub dolnych części liści.
bulwa
bulwa hipokotylowa
bulwa korzeniowa (korzeń bulwiasty, korzeń marchwiasty)
bulwa mieszana
bulwa pędowa
Zwykle podziemny, skrócony i zgrubiały, ±kulisty lub nieco wydłużony, mięsisty narząd spichrzowy o funkcji przetrwalnikowej.
Cebula jest organem analogicznym funkcjonalnie do bulwy, ale w niej materiał zapasowy jest gromadzony w mięsistych liściach a nie w zgrubiałem łodydze.
Bulwy mieszane są utworzone z górnej części korzenia i dolnej części łodygi (hipokotylu i/lub epikotylu, i/lub dolnej części pędu np. kapusta rzepak karpiel (Brassica napus ssp. napobrassica), seler korzeniowy (Apium graveolens var. rapaceum), niektóre buraki). Zobacz też głowa korzeniowa.
bulwa przypominająca wyglądem cebulę bo jest z zewnątrz okryta suchymi łuskami liściowymi, wnętrze jej stanowi jednak zwykła bulwa tj. spichrzowe zgrubienie pędu; bulwocebule występują np. w rodzaju krokus (Crocus), mieczyk (Gladiolus)
cebula
pęd podziemny w kształcie kulistym lub jajowatym zbudowany z silnie skróconej łodygi (zwanej piętką) i mięsistych jajowatych liści
cebula przybyszowa
dodatkowe cebule tworzące się z pączków bocznych na silnie skróconym pędzie (na piętce);
cebule przybyszowe mogą tworzyć się u samej podstawy piętki - wtedy będą mniej lub bardziej odsunięte od cebuli matecznej, mogą też tworzyć się na wyższych piętrach piętki - wtedy będą początkowo wciśnięte między mięsiste łuski cebuli macierzystej i przez to będą spłaszczone, dopiero po zaschnięciu zewnętrznych łusek cebuli macierzystej cebule przybyszowe mogą rozrastać się swobodnie
rozmnóżka
Diaspory w formie bulwek lub "żyworodne" tj. z ±rozwiniętymi liśćmi i korzeniami, zwykle tworzone w obrębie kwiatostanu lub na brzegu liści; także są nimi rozmnóżki pąkowe (w szczególności turiony).
bulwka
bulwiaste pączki-rozmnóżki, tworzone na łodydze, zwykle w kątach liści