Blechnum spicant (L.) Roth [🔉 blech·num spi·kant]

Bylina z różniącymi się liśćmi płonnymi i płodnymi, w gęstej różyczce.

Liście płodne odmiennego wyglądu, niezimotrwałe; wyrasta ich kilka w centrum różyczki liściowej, wzniesione; dłuższe od płonnych -50(80)cm wysokości, z długim do 40cm brązowym ogonkiem, z wąskimi, znacznie zredukowanymi listkami przez co odlegle pierzaste.

Występuje znaczna zmienność wielkości i formy liści płonnych.

Rzadki. Lasy, głównie górskie, świerkowe, także w olszynach, skałach, zboczach. W silnym zacienieniu, na glebach ubogich, torfach, silnie kwaśnych, nie znosi zasadowych; na stanowiskach o dużej wilgotności powietrza.

Rodzima paproć, o zimotrwałych liściach. Szeroko rozpowszechniona w strefie umiarkowanej Półkuli Północnej, do nizin po piętro alpejskie w wilgotnych i podmokłych miejscach.