Spiraea chamaedryfolia (tawuła ożankolistna)

cechy diagnostyczne w kluczu:

⇑ kl 4552 "gałązki kanciaste; płatki 4-6mm długości" w "Spiraea (tawuła)"

występowanie, ekologia

antropofit zadomowiony we florze Polski ^[491]

ekologiczne liczby wskaźnikowe Spiraea chamaedryfolia (tawuła ożankolistna)

Krzew ozdobny, sadzony i dziczejący.

Inwazyjność i/lub kategorie obcego elementu flory /Tokarska-Guzik et al. (2012)^[234]/:
• lokalnie zadomowiony
• kenofit (Kn)
• Pochodzenie: Europa południowo-wschodnia, Azja północno-wschodnia i środkowa.
• Czas przybycia na teren Polski: 1806r. (introdukcja), XIX w.
• Wnika do siedlisk/zbiorowisk: antropogenicznych · częściowo przeobrażonych · o charakterze naturalnym.
• Zagrożenie dla różnorodności biologicznej w przypadku zadomowienia na obszarach cennych przyrodniczo:
- gdzie stwarza zagrożenie: Lasy i mezofilne zarośla oraz obszary chronione.
- powód uprawy: Krzew ozdobny tworzący zwarte zarośla, używany w zieleni miejskiej i przy rekultywacji. Wytrzymały na suszę i mrozoodporny.
- przypadki spontanicznego rozprzestrzeniania się: Od kilkudziesięciu lat, przynajmniej w kilku regionach.
- zalecenia: Zaniechanie uprawy na terenach leśnych.

ⓘ Parametry rozsiewu wg /Lososová et al. (2023)^[601]/:
- klasa 2: 1-5m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: lokalny, niewyspecjalizowany
- średnia wysokość rośliny: 142cm · krzew

Spiraea chamaedryfolia L. em. Jacq. tworzy mieszańca:

drugi rodzic ⇒

mieszaniec ⇒

nomenklatura, etymologia ℹ️ ⇈

poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie

Spiraea chamaedryfolia L. em. Jacq. [🔉 spi·re·a *] • Spiraea ulmifolia Scop. [🔉 spi·re·a *] • (pl) tawuła ożankolistna · tawuła wiązolistna

ulmifolius, -a, -um (lat., adj.) — wiązolistny, o liściach podobnych do wiązowych; przymiotnik złożony ulm- (wiązowo-) -i- folius (-listny)

ulmus, -i (lat., subst., f) — starożytnorzymska nazwa wiązu, zwłaszcza odnosiła się do wiązu pospolitego (Ulmus minor)

-foliūs, -a, -um; -foliatūs, -a, -um (lat., subst., n) — przyrostek od folium, -i n. (liść); częsty drugi człon w przymiotnikach złożonych -folius,-a,-um ("-listny"); częsty w epitetach gatunków np. angustifolius (wąskolistny), cordifolia (sercolistna), alternifolium (różnolistne), ilicifolius (o liściach jak dąb ostrolistny) lub unifolius (jednolistny)

literatura · references

specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈