atlas-roslin.pl

Leymus arenarius (L.) Hochst. [🔉 le͡i·mus a·rē·n·ri·us]

wydmuchrzyca piaskowa
Elymus arenarius L. [🔉e·li·mus a·rē·n·ri·us]
autorzy i statusy taksonu są widoczne na szerszym ekranie 🛈
Leymus arenarius
Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
Leymus arenarius
Leymus arenarius
Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
cechy diagnostyczne w kluczu:trawy - pojedynczy kłos lub gronokl 8176

występowanie

Takson rodzimy lub trwale zadomowiony. [491]
wystepowanie - Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
Leymus arenarius
pokrój
ekologiczne liczby wskaźnikowe Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
Dość częsta na wydmach nadmorskich; sadzona też jako trawa ozdobna i zdziczała.
Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla:
space_elw

Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.

cechy diagnostyczne w kluczu:trawy - pojedynczy kłos lub gronokl 8176

wybrane okazy · selected collections

#6
rofra.200614-1
leg. Robert Frankowski
/Zachodniopomorskie, pow. Policki, gm. Nowe Warpno/
#1
and.080801-6
leg. Anna Nowak-Dańda
/Norwegia/

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawowe Leymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa)
🌱
Rodzima trawa rozłogowa, z długimi rozłogami, wybitnie ekspansywna. Może być stosowana w założeniach naturalistycznych, na suchych, piaszczystych, nawet skrajnie ubogich glebach, w sytuacji gdy funkcja stabilizacji gruntu jest najistotniejsza i można zaakceptować jej wysoką ekspansywność, a wręcz jest ona pożądana. Np. na piaszczystych skarpach, wydmach itp. podobnych terenach.
ogród naturalistyczny • 🟩 okrywowe lub zadarniające • uprawa w pojemnikach • zieleń miejska • ekstensywne zazielenienie dachów
byliny ogrodowe„trawy ogrodowe” • o znaczeniu produkcyjnym
trwała • 🌿 ozdobne liście
wysokość: do 1 m
kwitnienie: od maja do sierpnia
cechy diagnostyczne w kluczu:trawy - pojedynczy kłos lub gronokl 8176

wymagania i uprawa

🌸
🔆 miejsce:  słoneczne • toleruje warunki miejskie • ↭ ekspansywna
💧 woda: gleba przeciętnie wilgotna (świeża) • gleba dostatecznie wilgotna • znosi suszę
☷ gleba: przepuszczalna • nawet skrajnie jałowa • uboga • lekka (piaszczysto-pylasta/gliniasta)
❄️ zimowanie: strefa mrozoodporności 4

Wymagania (optimum rozwoju/konkurencyjności na naturalnych stanowiskach wg ekologicznych liczb wskaźnikowych): światło — pełne słońce • woda — gleba sucha lub gleba przeciętnie wilgotna • próchnica — gleba mineralna, uboga w humus lub gleba mineralno-próchnicza, zasobna w humus • ciepło — miejsce przeciętnie ciepłe • zwięzłość — gleba kamienista, żwirowa lub gleba lekka, piaszczysta • żyzność — podłoże ubogie lub podłoże umiarkowanie żyzne

Stanowiska słoneczne. Gleby nawet skrajnie ubogie, luźne, piaszczyste, toleruje suche ale radzi sobie także na nieco podmokłych ale luźnych. Niewskazana gleba żyzna, rośnie wtedy zbyt bujnie i wyleguje.

🌱 Sadzenie, wysiew, rozmnażanie:

7 – 5 szt./m2 • rozstawa: 38 – 45 cm
wysiew nasion do gruntu
przez podział
cechy diagnostyczne w kluczu:trawy - pojedynczy kłos lub gronokl 8176

🌱 🌸
opcje Bazaru

odmiany (form i odmian #3) analiza dostępności roślin

nomenklatura, etymologia ℹ️

poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie
Leymus arenarius (L.) Hochst. [🔉 le͡i·mus a·rē·n·ri·us]Elymus arenarius L. [🔉 e·li·mus a·rē·n·ri·us](pl) wydmuchrzyca piaskowa
arēnrius, -a, -um (adj); arēnria (subs) (lat., adj.)
piaskowy, piaszczysty, przymiotnik do rzeczownika lat. (h)arena - piasek, piaski, teren piaszczysty, stąd arena - miejsce pokryte piaskiem; lat. arenaria (rzeczownik odprzymiotnikowy) - piaskownia; w nazwach roślin i grzybów odnosi się do bytowania na terenach/glebach piaszczystych
literatura · references
specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈
  • Falkowski, M. i inni, 1982 — Trawy polskie. p.215 [5]
  • Rothmaler W., 2005 — Exkursionsflora von Deutschland, Band 4. Gefäßpflanzen: Kritischer Band. p.905 [40]
  • Rutkowski L., 1998 — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. p.586+558k [15]
  • Haeupler, H., Muer, T., 2000 — Bildatlas der Farn- und Blütenpflanzen Deutshlands. p.679 [9]
  • Fedorov R.V., 1974 — Flora Partis Europaeae URSS. T.1 p.163 [86.1]
  • Rothmaler W., 1995 — Exkursionsflora von Deutschland, Band 3. Gefäßpflanzen: Atlasband. p.703 [11]
  • Komarov V.L., Schischkin B.K., 1936 — Flora URSS. T.2 p.695+t49 [85.2]
  • Tutin T.G. et al., 1980 — Flora Europaea. Volume 5. Alismataceae to Orchidaceae (Monocotyledones) p.191 [150.5]
  • Szafer, Wł., Kulczyński, St., Pawłowski, B., 1988 — Rośliny polskie, cz. I i II. p.933 [3]
  • Łukasiewicz A., 2003 — Rośliny okrywowe p.31 [405]
  • Marcinkowski, J., 2002 — Byliny ogrodowe. p.291 [39]
  • Hellwig, Z., 1978 — Byliny w parku i ogrodzie. wyd. IV p.241 [155]
  • praca zbiorowa, 2018 — Katalog bylin - kwiaty, trawy, paprocie - polecane przez Związek Szkółkarzy Polskich [399]
  • Cullen J., Knees S.G., Cubey, H.S., 2011 — The European Garden Flora Flowering Plants Vol. I p.351 [444]
  • Mirek Z. et al., 2020 — Vascular plants of Poland. An annotated checklist. Rośliny naczyniowe Polski. Adnotowany wykaz gatunków. [491]
  • Zając, A., Zając, M. (Eds.), 2001 — Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. - Distribution Atlas of Vascular Plants in Poland. [25]
  • Matuszkiewicz W., 2001 — Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. [14]
ta strona być może używa ciasteczek (cookies), korzystając z niej akceptujesz ich użycie — więcej informacji